Dur tahmin edeyim...
Sen Serhas olmalısın.
Gel, Leonidas.
Duruma birlikte idrak edelim.
Zira kaybın üzücü olur.
Yaptığın çılgınlıktan öteye geçmeyecek
Ve cesur kralları ordusunun elimde helak olduğuna tanıklık edecek.
Tamamen basit bir yanlış anlaşılma yüzünden.
Kültürlerimizin birbirinden alabileceği çok şey var.
Fark etmemiş miydin? Sabahtan beri kültürümüzü sizinle paylaşıyoruz?
Olağanüstü bir kavimsiniz.
Topluca yıkımın eşiğine geldiğiniz şu anda dahi cüretkar olabiliyorsunuz.
Bir ilah huzurunda, bu şekil davranmak pek de bilgece olmaz, Leonidas.
Hele bir de galibiyet uğruna kendi adamlarımı bile gözümü kırpmadan öldürebilecekken,
hasımlarımı bekleyen sonu düşünürsek.
Ben ise adamlarımdan herhangi birinin başı için canımı feda ederim.
Siz Yunanlar mantığınızla övünürsünüz.
Onu kullanmanı tavsiye ederim.
Böylesi heyecanla savunduğunuz şu güzelim toprakları düşün.
Bir de verdiğim bir buyrukla hepsinin küle döndüğünü.
Kadınlarınızın kaderini düşün.
Kadınlarımız hakkında pek bir şey bilmediğin aşikar.
Şu an gördüklerimi o zaman bilseydim, onları da
buraya yanımda getirebilirdim.
Sürüyle kölen var, Serhas.
Lakin pek az savaşçın.
Benim kargılarımdan, senin kırbacından daha çekinir olmaları
...uzun sürmeyecektir.
Onların korktuğu kırbacım değil.
İlahi kudretimdir. Ama ben cömert bir Tanrıyım.
Seni her kıyasın ötesinde zengin edebilirim.
Seni Yunanistan'ın askeri diktatörü yapabilirim.
Benim harp kurallarımı Avrupa'nın kalbine kadar götürebilirsin!
Atinalı rakiplerin ayaklarına kapanabilir.
Tabii eğer sen benimkilere kapanırsan.
İlah olduğun kadar
cömertsin de.
Kralların Kralısın. Böyle bir teklifi ancak bir zırdeli reddedebilir.
Ama...
...şu ayağa kapanma fikri... bilirsin...
şunca adamları kıyıp geçirmek... bacağımda feci bir kasılmaya neden oldu.
O yüzden yere kapaklanmak benim için zor olacak.
Fedakarlık olmazsa, zafer de olmaz.
Sparta'yı en ufak hatırasıyla birlikte tarihten sileceğim!
Yunan el yazma eserleri tek tek yakılacak!
Yunan Tarihçi ve Tarih yazarları
tek tek bulunacak, gözleri yuvalarından çıkarılıp, dilleri koparılacak.
Ve sonra her kim "Sparta" ya da "Leonidas" ismini telaffuz ederse idam edilecek.
Dünya var olduğunuzu asla bilmeyecek.
Dünya bir avuç hür adamın, Cihanı titreten bir zorbaya karşı durduğunu bilecek.
Düşmanın kıyamet gibi sayı üstünlüğüne rağmen.
Ve harp bittiğinde bir Tanrı Kralın dahi kanının dökülebildiğini bilecekler.
Bugün iyi dövüştün.
Bir kadına göre.
Aynen senin gibi.
Belki berimde durup sıyrık almadan beni öylece açıkta bıraktın.
Belki de senin o kadar önündeydim ki beni göremedin.
Ya da kıçını Tespialılara sunuyordun.
Haset...
...yanıma yaklaşmayacak.
Kımıldayın be adamlar!
Bu Persler yeterince yükseklik yaptı.
Tahminlerimde yanılmıyorsam eğer,
...... bizi sıcak bir gece bekliyor.
500 yıldır Pers Krallarının karanlık emellerine hizmet ediyorlardı.
Gece gibi kör gözlerle.
Köpeğinki kadar keskin dişlerle.
Ruhtan yoksun.
Kral Serhas’ın özel muhafızlarına,
savaşçı kılıklı Pers seçkinlerine.
Tüm Asya'nın en acı muharip kuvveti.
Ölümsüzlerdi onlar.
Tanrı Kral'ın ölümcül bir kusuru vardı:
Gururu.
Kolayca okşanabilen. Kolayca kandırılabilmesini sağlayan.
Daha bir türlü kapanmayan yaralar ve sonu gelmez yorgunluk bilançosunu çıkarmadan,
çılgına dönmüş Kral elindeki en büyük kozu üstümüze salıyordu.
Serhas yemi yutuyordu.
Spartalılar, itin!
Ölümsüzler.
Namlarını sınava aldık.
Baba!
Kralım!
Arkadyalılar, şimdi!
Gidelim!
Spartalılara neler yapabildiğimizi gösterelim.
Haydi!
Naralar atıp lanetler yağdırdılar, bıçaklarını vahşice saplayarak,
muharipten çok kavgacı gibi.
Mükemmel bir iş çıkarttılar.
Yürekli acemiler. Üstlerine düşeni yaptılar.
ölümsüzler,
Kralımızın sınavını geçemediler.
Ve kendisini Tanrıya eş tutan o adem,
belkemiğinden aşağı süzülen gayet insani bir soğuklukla taş kesildi bir an.
Kralımız için!
Ve şanlı şehitlerimiz için!
Serhas’ın üstümüze salacak kimi kaldı?
Artık bizi durduracak hiçbir şeyin kalmadı!
Kral bile zaferden çok kendini ümide kaptırmıştı.
Çılgınca, ama olacak bir ümide.
Asya'nın ardı arkası kesilmez güruhuna ve tüm zorluklara rağmen,
bunu başarabilirdik, Arkadyalıları Termofil'de tutabilirdik.
Galip gelebilirdik.
Şafak söktü.
Kırbaçlar şakladı.
Barbarlar nara attı.
Geriden gelenler bağırdı: "Hücum"!
İleri hatlar bağırdı: "Çekilin".
Gözlerimiz Serhas'ın imparatorluğunun en karanlık köşelerinden getirilme
acayip mi acayip bir görüntüye şahit oldu.
Kaba kuvvet yeterli gelmeyince, sihre başvurdular.
Yüz ulus bir olup üstümüze çullanmıştı,
Asya'nın en büyük ordusu
sayılarının önem arz etmeyeceği
o dar menfeze doğru yarış etti.
Yüzlerle öldüler.
Cansız naaşlar ve mucize eseri Atan kalpleri gerisin geri...
Serhas'ın donanmasına yolluyorduk.
Kral Serhas generallerinden hiç memnun kalmamıştı.
Onlara disiplin cezaları veriyordu.
Derken Serhas dünyanın ta öteki ucundan getirdiği ucubelerini saldı.
Yaratıklar hantaldı.
Üstlerine düştükleri Pers ceset yığınlarını ezip yerle yeksan ettiler.
- Hala burada mısın? - Birinin arkanı kollaması gerekiyordu..
İyi, şimdi izin verirsen az meşgulüm.
Toplanın!
Astinos, oğlum!
Astinos!
Hayııırrr!!!!
Gün bitmekteydi.
Birkaç kişi kaybetmiştik...
fakat her yere düşen ya dostumuz ya da hısmımızdı.
Kendi öz oğlunun başından ayrılmış cansız gövdesini görünce,
yüzbaşı aklını yitirdi.
Kana susamış bir vahşiye dönüştü.
Yüzbaşının oğlunun cansız yatan naaşı başındaki acı dolu feryatları
düşmanı kendi tok ve hacimli davullarının sesinden bile daha fazla ürküttü.
Yaslı babayı ayakta tutmak
ve tekrar aramıza dönmesini sağlamak için üç adam gerekti.
Gün bizim günümüzdü.
Hiçbir şarkı söylenmedi.
Tanrıların vücudunu şekillendirirken sana oldukça hor davranmış, dostum Efialtes.
Spartalılar da. Seni hor görüp dışlamışlar.
Oysa ben lütufkar ve kerem sahibiyim.
isteyebileceğin her şeyi,
hayal edebildiğin bütün saadeti,
sahte tanrılarının ve kan kardeşlerinin senden esirgediği dünyevi zevkin cümlesini
sana verebilirim.
Çünkü lütufkarım.
Beni hem Kralın hem de Tanrın olarak kabul ediyor musun?
Evet!
Askerlerimi lain Spartalıların
arkalarını koruyan gizli geçide götür
ve sonsuz zevkin tadını çıkart.
Tamam, her şeyi istiyorum.
Varlık, kadınlar.
Ha bir şey daha.
Bir üniforma istiyorum.
Oldu bil.
Lütufkar olduğumu sen de göreceksin.
Aynen insafsız Leonidas’tan talep ettiğim gibi senden de sadece
önümde eğilmeni isteyeceğim.
Ne güzel bir gece.
Evet, ama seni konuşmak istediğim için çağırdığımı pek sanmıyorum, Theron.
Bundan eminim.
Bu sözleri hiç bana sarf etmeyecektiniz.
Size ne ikram edebilirim? Bir içecek, belki?
Zehirli mi?
Hayal kırıklığına uğrattığım için üzgünüm, ama yalnızca su.
Konsey huzuruna çıkıp konuşma yapacağını duydum.
Doğru.
Kralımız adına Arkadya'ya asker gönderme
konusunda oy toplamama yardımcı olmanı istiyorum.
Olur.
İkimizi yan yana dururken görebiliyorum.
Ben bir siyasetçi, sen ise bir savaşçı. Tek söylemde birleşmiş.
Ama böyle bir şeyi yapmayı neden isteyeyim ki?
Böylece şu an içmekte olduğun su için mücadele veren Kralını desteklediğini
kanıtlamış olursun.
Doğru.
Ama burada savaş değil, siyaset konuşuyoruz.
- Leonidas bir idealist. - Senin gibileri iyi tanırım.
Kendi çıkarlarınız için insanları ölüme gönderirsiniz.
Senin Kocan, bizim Kralımız en iyi 300 adamımızı bir kıyıma sürükledi.
Kanunlarımızı çiğnedi ve Konsey'in izni olmadan çekip gitti.
- Ben basitçe realistim. - Aynı zamanda da bir fırsatçı.
Eğer bu alemde satın alınmayacak adam olduğunu düşünüyorsan,
o zaman sen de en az Leonidas kadar safsın.
Tüm insanlar eşit yaratılmaz. Bu Sparta Kanunudur, küçük Kraliçem.
İhtirasına hayranım.
Ama yine de senin, bir kadının, Kraliçe bile olsa
erkeklerin yardımı ve desteği olmaksızın meclisten içeri adım dahi atabileceğini sanmam.
O Meclis benim.
Çünkü her taşını ellerimle koydum.
Şu saniye içindeki hayatı çekip alabilirim.
Konsey huzuruna çıkacaksın lakin sözlerin sağır kulaklarda yitecek,
Leonidas hiçbir takviye almayacak ve eğer şans eseri geri dönerse,
benim yardımım olmadan, ya kodesi boylayacak ya da beter muamele görecek.
- Sparta'nı seviyor musun? - Evet.
- Ya Kralını? - Seviyorum.
Kocan vatanı için dövüşüyor
ve aşkı için.
Sen bana ne vereceksin,
kuzeye ordumuzu gönderme kararı çıkartma sözüm karşılığında?
Bir realist Kraliçesinden ne ister?
Zannımca biliyorsunuz.
Bu iş öyle tez olmayacak.
Bundan hazzetmeyeceksin.
Ben senin Kralın değilim.
Dilios!
Dilerim şu sıyrık seni hayırsız kılmaz.
Zor, efendim. Sadece bir göz işte.
Tanrılar bana biçareliği layık gördü.
Yüzbaşım nasıl?
Tanrılara lanet okuyor ve bir başına yas tutuyor.
Leonidas!
İşimiz bitmedi! Bak diyorum, bitmedi!
- Mahvolduk! - Daxos, sakin ol!
Kambur hainin biri Serhas'ın ölümsüzlerini alıp
berimizdeki keçiyoluna çıkan gizli bir geçide götürmüş.
Evvelce oraya sevk ettiğin birlik daha cenk etmeye bile fırsat bulamadan helak olmuş.
Bu savaş burada biter, Leonidas!
Savaş ancak ben bitti dediğimde biter!
Şafakla ölümsüzlerin kuvvetleri etrafımızı sarmış olacak
ve Termofil düşecek.
Spartalılar!
Zafere hazırlanın!
Zafer mi?
Sen aklını mı kaçırdın?
Burada bizim için kazanılacak zafer yok.
Tek yapabileceğimiz çekilmek, teslim olmak ya da ölmek.
Bu dediğin işin kolayına kaçmak, Arkadyalı.
Spartalılar asla çekilmez. Spartalılar asla teslim olmaz.
Koş ve tez elden duyur.
Her Yunan bunun hakikatine inansın.
İçlerinden her biri kendi ruhunu arayıp bulsun
Yolda giderken,
sen de kendininkini arayıp bul.
Adamlarımı alıp gidiyorum.
Tanrı yardımcın olsun, Leonidas.
Çocuklar! Çocuklar!
Toplaşın.
Çekilmek yok. Teslim olmak yok.
Sparta Yasası böyle der.
Ve Sparta Yasası gereği direnecek, mücadele edecek
ve öleceğiz.
Yeni bir çağ açıldı.
özgürlük çağı.
Ve üç yüz Spartalının bunu müdafaa için
son nefeslerine kadar mücadele ettiğini cümle alem öğrenecek!
Dostum.
ömrü hayatımı zerre pişmanlık duymadan geçirdim, ta ki şu ana dek.
Bu pişmanlığım, biricik oğlumun canını ülkesi için feda etmesinden değil.
Onu herşeyden daha çok sevdiğimi ona bir defa olsun söylemediğimden.
Diyemediğimden, yanımda saf tutmasından duyduğum gururu,
içimde yaşattığım biricik varlığım olduğunu.
Acı kaybından dolayı kalbim kırık.
Kalp mi?
Ben kalbimi nefretle doldurdum.
Güzel.
Dilios!
Az yürüyelim seninle.
Tabii, efendim.
Efendim, ben iyiyim, harbe hazırım.
Kuşkusuz, en iyilerimizden birisin.
Ama sende başka bir Spartalıda olmayan bir yetenek var.
Vereceğim son emirleri gerekirse zor kullanarak ama sebatla
konseye ileteceksin.
öykümü anlatacaksın onlara.
Her Yunan ferdinin burada olup biteni öğrenmesini sağlayacaksın.
Anlatacak büyük bir öykün var.
Bir zafer öyküsü.
Zafer.
Emredersiniz, efendim.
Efendim, herhangi bir mesajınız...?
...ecem için mi?
Bu söylenecek her şeyi anlatacaktır.
Yüzlercesi meydanı terk etti.
Geride ancak bir avuç kalmıştı.
Gidenlerin arasından yalnız biri dönüp ardına baktı.
Spartalılar!
Kahvaltınızı hazırlayın Ve az yiyin.
Zira bu gece Cehennemde ziyafetimiz var!
İzninizle sözü Leonidas’ın eşi ve Sparta Kraliçesine veriyorum.
Değerli konsey üyeleri.
Bugün huzurunuza yalnızca kraliçeniz olarak gelmedim.
Aynı zamanda bir ana ve
bir eş olarak geldim.
Bir Sparta kadını olarak geldim.
Büyük bir alçakgönüllülük ile geldim.
Buraya Leonidas’ı temsilen gelmedim.
Zira onun amelleri, her sözümün ötesindedir ve herkesçe bilinir.
Ben buraya seslerini duyuramayan anaların, kızların, baba ve oğulların...
sesi olmak için geldim.
Bugün sahip olduğumuz hakların ve bu meclisin temelini oluşturan ilkelerin
müdafaası uğruna eş ve oğul veren, kan döken üç yüz ailenin.
Bir savaştayız, beyler.
Bugün, Kralımıza yalnızca bizlerin değil fakat aynı zamanda nesillerimizin korunmasında
yardımcı olmak için tüm Sparta ordusunu göndermemiz zarureti doğmuştur.
Orduyu özgürlükleri korumak için gönderelim.
Adalet için gönderelim.
Kanun ve düzen için gönderelim.
Mantık için gönderelim.
Daha da önemlisi, ordumuzu umut ile gönderelim.
Kral ve adamlarının tarih sayfalarına gömülüp unutulmaması umudu ile.
Gösterdikleri emsalsiz cesaretin bizi bir araya getirmesi umudu ile,
işledikleri amellerin bizi daha da güçlü kılması umudu ile.
Ve sizin bugün burada vereceğiniz oylar onların cesaretini yansıtacaktır..
Üç yüz kişi.
Ne dokunaklı.
İçten ve ihtiraslı da.
Lakin bu savaş belasını üzerimize bizzat kocanızın çektiği gerçeğini değiştirmez.
Burada yanılıyorsunuz.
Bu savaştan Serhas ve ondan önce
babası Dario sorumludur.
Persler en son hanemiz yerle bir olana, halkımız
toplu infiale uğrayana dek durmayacaktır.
Bu meclisin tarih dersine ihtiyacı yok, Kraliçem.
öyleyse ne duymak istersiniz?
Buradaki herkesin şüphesiz katıldığı erdemleri mi?
Şeref, vazife, zafer gibi.
Şereften siz mi söz ediyorsunuz?
Vazifeden? Görevden?
Ya zinaya ne demeli?
- Ne cüretle? - Ne cüretle mi?
Ona bir bakın, dikkatle.
Her tasavvurda tam bir düzenbaz.
Sakın ola bu kutsal meclisle oynamaya kalkmayın Kraliçe.
Bundan bir kaç saat önce bana kendinizi teklif ettiniz.
Zaafımı bulup yararlandınız, ancak kokunuz hala üzerimde.
- Bu hakarettir. - İşte bir riyakar konuştu!
Sana da benzer bir ödeme yapılmadı mı?
Şu kadının bu asiller huzurunda konuşma yapmasını sağlamak karşılığında?
- Bu bir yalan. - Öyle mi?
Kendisinden bizzat hazırlayıp gönderdiğiniz davetiye ile Kral’ın yatak odasına gelmesi istenmedi mi?
Benimle gayretle pazarlık yapmaya
teşebbüs ettiğiniz aynı yatağa.
Sarsılmış görünüyorsunuz.
Etten kemikten bir rüşvet baylar,
bu arada kocası da kargaşa ve savaşı kışkırtıyor.
Yeterince ustalıkla kullanıldıklarında sözler hemen yayılır.
Benim küçük fahişe Kraliçem.
Ne kadar Kraliçevari bir hareket!
Bizi daha fazla zehirlemeden derhal çıkarın bu meclisten
şu utanç verici günahkar bedeni.
Bu öyle tez bitmeyecek.
Ve sen hiç hazzetmeyeceksin.
Ben senin Kraliçen değilim.
Hain.
Hain, hain, hain.
Leonidas. En iyi dileklerimizi
ve tebriklerimizi kabul et.
Şüphe yok ki bir felaketi zafere dönüştürdün.
Dayanılmaz küstahlığına rağmen,
Tanrı Kral Sparta değerlerine ve harp kabiliyetlerine
hayran kaldı.
Bize muazzam bir müttefik olacaksınız.
Haydi, Leonidas.
Mantığını kullan. Adamlarını düşün.
Yalvarırım.
Yunan yurttaşına kulak ver.
İlahi olanın cömertliğine kendisi bizzat şahadet edebilir.
Sayısız hakaretine,
iğrenç küfürlerine rağmen
Orduların komutanı herşeyi bağışlıyor.
Ve ayrıca: hizmetlerini ödüllendiriyor.
Sizler yurdunuz için mi harp ettiniz? Sizin kalacak.
Sparta için mi dövüştünüz?
Hiç olmadığı kadar zengin ve kudretli olacak.
Hanedanınız için mi savaştınız?
O halde tüm Yunanistan’ın Diktatörü ilan edilecek
ve yalnız cihanın tek ve yegane hükümdarına hesap vereceksiniz.
Leonidas, zaferin burada sona erecek.
Eğer şu an silahlarını atmaz ve Ulu Serhas huzurunda eğilmezseniz.
Kurt ve kara kışın ayazından bu yana 30 yılı aşkın vakit geçmişti.
O zaman olduğu gibi şimdi de onu tutan korku değildi.
Sadece boyun eğmezlik.
Üstün bir sezgi.
Denizden esen meltemin terli göğüs ve boynuna kondurduğu öpücüklerin ürpertici serinliğini hissetti./i>
Martılar ötüyordu,
denizde yüzen binlerce cesedin kendilerine sunduğu ziyafete inat, şikayet edercesine.
Ardındaki üç yüz cesur adamın muntazam soluk alıp verişlerini duyuyordu.
Bir an tereddüt etmeksizin kendisi için ölmeye hazır.
Her biri ayrı ayrı ölmeye hazır.
Kaskı batıyordu.
Kalkanı ağırlaşıyordu.
Mızrağını da.
Sen oradaki.
Efialtes.
Ebediyen yaşa.
Leonidas, mızrağınız.
Stelios!
Yok edin şunları!
Kaskı başına çöküp gözlerini kapatmıştı
Oysa ki uzağı net görmeye ihtiyacı vardı.
Kalkanı ağırdı. Dengesini bozuyordu.
Ve hedefi epey uzaktaydı.
Eskiler der ki biz Spartalılar bizzat Herkül’den olmaymışız.
Yiğit Leonidas bu sözü bir kez daha doğrulamış oldu.
Narası uzundu ve yeri göğü inletti.
Kralım.
Yanı başınızda ölmek benim için şereflerin en büyüğü.
Seninle geçirdiğim bunca zaman asıl benim için şereftir.
Ecem.
Kadınım.
Aşkım.
Bizi hatırlayın.
Bir Kralın verebileceği en basit emirdi.
Neden öldüğümüzü hatırlayın.
Ne bir methiye istedi, ne bir ağıt.
Ne de bir abide yahut savaşı ya da değerleri anlatır destan...
Arzusu son derece basitti.
Bizi hatırlayın.
Böyle dedi bana.
Bütün ümidi buydu.
Ola ki gelecek asırlar boyunca
buradan herhangi bir azat ruh geçer,
bu yaşlanmaz taşlardan fısıldayan sesimizi duyup
civardan geçen Spartalılara varsın ve anlatsın ki
burada Sparta Yasasına göre yaşayıp ölmüş bizler yatarız.
Böylece Kralım öldü...
Kardeşlerim de öldü.
Bundan neredeyse bir yıl önce.
O zaman bu zaman Kralımın sözünü ettiği şu esrarlı zaferi düşünürüm de
zaman onun ne denli bilge olduğunu kanıtladı.
Yiğit Leonidas ve 300 neferinin
sıladan bu denli ırakta,
sadece Sparta için değil,
fakat bütün Yunanistan ve bu vatanın geleceği için
düşüp can verdikleri bir Yunandan diğerine aktarılarak yayıldı.
Ve nihayet şimdi, Platea denilen bu engebeli toprak parçası üzerinde
Serhas’ın orduları yok olmakla yüz yüze.
Barbarlar şuracıkta alelacele toplaşır.
Dehşet tüm çıplaklığı ve buzdan
elleriyle yüreklerini sıkıştırır.
Zira üç yüz aslanın kılıç ve mızrakları ucunda
yaşadıkları amansız korkuları çok iyi bilmektedirler.
Şimdi ise düzlüğe yayılmış
10.000 Spartalı komutasındaki 30.000 hür Yunana bakarlar.
Bu kez düşman sadece üç katımız.
Her Yunanın arayıp da bulamadığı fırsat.
Bugün dünyayı tasavvuf ve zorbalıktan kurtaracağımız,
tahayyül dahi edemeyeceğimiz parlaklıkta bir geleceğin önünü açacağımız gündür.
Hep birlikte Leonidas
ve üç yüz yiğidine şükranlarımızı sunalım.
Zafere!
Çeviri: Panthesila